บริษัทแรก
สมัครงานออนไลน์ไป แล้วเมื่อวานเค้าโทรมาเรียกให้ไปทำข้อสอบ
ขอบอกว่า เอ๋อมาก ถามเค้าไปว่า สมัครตำแหน่งอะไรไปอ่ะคะ
คือ มันเยอะไง ร่อนไปหลายที่ จำไม่ได้แล้วด้วยว่าส่งไปที่ไหนบ้าง
ที่นี่อยู่สีลม ใกล้บ้านเชียว ที่สำคัญใกล้ที่ทำงานหมูด้วยอ่ะ เดินถึงเลย
เมื่อเช้าก็เลยตื่นเช้า(มาก) ลากพี่อ้อยลงจากเตียง
ยังดีนะ ที่พี่อ้อยไม่งอแง ป๊าพี่อ้อยก็มาส่งถึงชิดลม ขอบพระคุณค๊าบ
จริงๆ ตอนแรกกะนอนบ้านตัวเอง เพราะใกล้มาก แต่ที่บ้านไม่มีคนอยู่ เหงา...
แวะไปหาที่ทำงานหมูให้หมูช่วยซีร็อกซ์เอกสารให้ด้วย
อารมณ์ว่า พึ่งพาจนวินาทีสุดท้ายจริงๆ ขอบคุณค๊าบ...
ไปถึงก็สอบ Attitude แล้วก็พิมพ์ดีด แล้วก็ข้อเขียน
ข้อเขียนนี่ก็มีให้เขียนแนะนำตัวเองหนึ่งหน้ากระดาษ
ตอบคำถามว่าทำไมอยากทำงานที่นี่ ทำไมบ.ถึงควรรับคุณมาทำงาน
ข้อดีที่สุดของคุณคืออะไร แล้วก็ วางแผนอนาคตใน 5-10 ปีข้างหน้าไว้ยังไง
โอ้ว... หลังจากห่างหายภาษาอังกฤษมาซักระยะนึง ก็เค้นสมองเลยทีนี้
แต่ก็โอเคนะ เขียนไปเท่าที่เรารู้สึกจริงๆ
ก่อนออกจากบ้านแม่ถามว่าทำไมไม่ใส่สูทไป
เราบอกว่าไม่ไหวอ่ะ อึดอัดมาก สูทนี่ขอแค่ตอนสมัครแอร์ กับกราวด์ก็พอ
บ.นี้ เราขอแต่งตัวสบายเป็นตัวเอง แต่งหน้าพอประมาณละกัน
คุยกับหมูเลยว่า เอาให้เค้าเห็นแบบที่เราเป็นเนี่ยแหละ
ไม่ใช่งานบริการลูกค้า อาศัยความสามารถกับประสบการณ์ ไม่จำเป็นต้องเนี้ยบมาก
บรรยากาศก็ดีนะในบ. ก็สว่างๆ คอมก็ใหม่ เป็นบ. ญี่ปุ่นด้วย
สวัสดิการดี น่าจะโบนัสพอตัว ถ้าเค้ารับ ทำงานไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็คงก้าวหน้าเอง
ว่าแต่ เค้าจะรับมั้ยล่ะเนี่ย...
 
แต่ถ้าจะช่วยเรียกไปทำงานหลังวันที่ 15 ก็จะเป็นพระคุณอย่างสูง
เพราะอีชั้นจะไปดูน้องบวงสรวงละคร (ไม่ได้สำนึกเล้ย)
ดีจัง ที่ประกาศออกมาอย่างเป็นทางการ สงสัยจะดูกระแสตอบรับด้วยมั้ง
ความจริงไม่ต้องห่วงหรอก กอล์ฟไมค์เล่นมีรึเรตติ้งจะไม่ดี เป็นไปไม่ได้
แต่ก็นั่นแหละ ดีแล้วที่ประกาศ เพราะขี้เกียจมานั่งตามหาข่าว
เดี๋ยวพอเรารู้ บอกต่อกันเฉพาะกลุ่ม แล้วกลุ่มอื่นไม่รู้ ก็มีปัญหาตามมาทีหลังอีก
เรื่องแบบนี้ก็พูดยาก ชอบกอล์ฟไมค์มันก็ต้องหาเครือข่ายกันนิดหน่อย
จะนั่งรออยู่บ้านเฝ้าคอม แล้วโทษว่า ทำไมไม่รู้จักประกาศคิวกันบ้าง
ก็นะ... อยู่บ้านต่อปาย...
น้องเค้าคิวงานเป็นทองคำ ก็ต้องทำให้มีคุณค่านิดส์นึง (นี่ชั้นชมหรือประชดฟะ)
คิดถึงอ่ะ เจอแล้วน่ารัก ก็เลยคิดถึง
อ้อ... เห็นหลายคนพูดถึงเสื้อไมค์ตอนกลับจากถ่ายละคร
เผอิญเราก็นะ... ไม่ค่อยได้สังเกตขนาดนั้น พอเห็นกรี๊ดกร๊าดกันเลยมองบ้าง
ฮีใส่เสื้อที่เรียกว่า มีผ้าสองผืน เย็บตรงไหล่ กับเย็บปลายเสื้อ
พอนึกภาพออกมั้ยว่า เค้าคงทำมาให้ใส่เสื้อข้างใน แต่นี่ฮีไม่ใส่ไง
ก็เลย ขาวๆ... (น้ำลายไหล)
เขียนงี้กลายเป็นป้าหื่นกามเลยว่ะ ก๊าก
แต่เราไม่ได้มองหรอก เห็นแวบๆ ระดับความสูงนี่มองเห็นแต่หน้าไมค์อ่านะ
เอาเหอะ คนหุ่นดีเค้าอยากแบ่งปันให้สาวๆเป็นอาหารตา (ฮ่าๆๆๆ)
ว่าแต่ที่ขอสองชม. เป็นไงแล้วบ้างหนอ
 
 


> ___________